MediaCultuur

Vidoeinstallatie Exotic Exercise van Peter Bogers. In de ruimte zijn twee schermen en een megafoon opgehangen. Verschillende "exotische" gezichten verschijnen bij toerbeurt op het rechterscherm. Kennelijk spreken of zingen ze ons toe, hoewel we hun stem niet horen. De beelden, die afkomstig van satelliet-TV-stations komen niet overeen met de geluiden. De oorspronkelijke geluiden kunnen alleen nu en dan worden waargenomen, via een versterker op de vloer. De rest van het geluid bestaat uit muziek van radiochannels via internet en openbaart zich door een megafoon achter het scherm. De twee geluidsbronnen wisselen elkaar af met enige regelmaat. De mond van de persoon zit precies in het midden van het scherm. Het hoofd beweegt, maar de mond blijft in het midden. De microfoon zit zodanig t.o.v. het licht van de beamer dat een schaduw op het midden van het beeld valt. Over de gehele muur worden zilverachtige, korrelige beelden van een mond geprojecteerd met lipbewegingen die precies alle gesproken tekst en liedjes volgen. Wij worden als toeschouwer vanuit verschillende bronnen benaderd, maar hoe moeten we begrijpen wat hier wordt gezegd, gezongen of geroepen? De talen die worden gesproken, zijn meestal onbegrijpelijk. Het beeld- en geluidsmateriaal is zo gemanipuleerd dat we onbedwingbaar geneigd zijn om te zoeken naar verbindingen en betekenissen. Onze perceptie en bepaalde elementen van het toeval maken dat we proberen te wachten op het moment dat beeld en geluid samenvallen. Echter, we krijgen geen vat op wat het betekent. Op deze manier wordt informatie een soort geluid-en beeldpoëzie en verandert de daad van het kijken en luisteren in echt zien en horen.
Tekst: NIMK
Duur 3'49''