MediaCultuur

Met de speelautomaat PainStation brengen Tilman Reiff en Volker Morawe de fysieke component terug in het computerspel. PainStation is een modern alternatief voor het negentiende-eeuwse duel en leert spelers samen om te gaan met een pijnlijke ervaring.

PainStation baseert zich op het oude vertrouwde balkjes-tennisspel Pong, met het verschil dat het missen van de bal echt pijn doet. De linkerhand van de spelers rust gedurende het spel op een sensorveld, de Pain Execution Unit (PEU), en wordt gekweld met extreme hitte, elektrische schokken en zweepslagen. De speler die als eerste zijn hand wegtrekt, heeft verloren. Deze pijnlijke spelervaringen, die tegenstanders mogelijk nog missen, worden opgeslagen in het lichaam en conditioneren de spelers een volgende nederlaag te voorkomen.

Aanvankelijk is het balletje gemakkelijk heen en weer te slaan. Maar dan mist één van de spelers en verschijnen er aan beide zijden van het veld Pain-Inflictor-Symbols, voor de verschillende soorten straf. Raakt het balletje vervolgens zo'n symbool dan worden beide spelers fysiek gestraft. De spanning stijgt, het balletje beweegt sneller en de pijn wordt heviger.