MediaCultuur

WDR 3 (Duitse) televisie markeerde de laatste 8 avonden van het jaar 1969 met het beeld van een brandend haardvuur. Er werd geen melding gemaakt van de kunstenaar of van het kunstkarakter van de uitzending. En juist deze terughoudendheid zorgde ervoor dat TV als een open haard zich mengde met dagelijks leven, bijna alsof het was altijd zo geweest was. De Nederlandse kunstenaar Jan Dibbets toonde aan hoe zeer de televisie een collectieve ervaring is. Zelfs als alleenstaande kijker of als gezin in een aparte woonkamer, werd je verbonden door een gezamenlijk vuur, net zoals in de prehistorie de grot-bewoners. De ontspanning en het vermaak van de uitzending is echter niet afhankelijk van een deze culturele en historische achtergrond. Het zal nietmand verwonderen dat de videotape van het brandend haardvuur 20 jaar later op de markt werd gebracht. (bron: Medien Kunst Netz).
Duur: 8 x 3 min; Productie Gerry Schum
Bibliografie:
Tent.cat. Jan Dibbets, Eindhoven, Stedelijk Van Abbemuseum/ New York, etc, 1987-1989;
Eerste hulp bij video, Amsterdam, Stedelijkmuseum, 2007;