Gamemedia > Bronnen | Lessen

Lessen > Gamemedia > Bronnen

Gamemedia

Call of Duty - There's A Soldier In All Of Us

Activision voor Call of Duty, 2010
Bureau Activision heeft een commercial voor de game Call of Duty: Black Ops gemaakt. We zien op grappige wijze verbeeld hoe gewone burgers levensecht soldaatje kunnen spelen met Call of Duty: er schuilt een soldaat in ieder mens is de onderliggende boodschap.

Hieronder een kritische reactie op de commercial van onderzoeker, docent (UvA), adviseur en journalist David Nieborg, geplaatst op 8 nov. 2010 op bashers.nl:

[...] Iedereen soldaat
Na het zien van het Call of Duty-spotje was ik vooral verbaasd. Echt? Is dit het spotje dat massaal op Amerikaanse TV wordt uitgezonden? Blijkbaar wel. Het altijd goed ingevoerde Advertisingage deelt mee: “The ad breaks this Sunday during NFL broadcasts, after which it will air largely during live sports, prime-time and late-night shows.” Dus, ja, dit is niet zomaar een spotje.Maar wat zegt het spotje? De tagline is overduidelijk: “There’s a Soldier in all of us”. En daar wringt het hem. Ik voelde me bij het kijken van de spot zoals niet-gamers zich moeten voelen als ze iemand een schietspel zien spelen en vragen: “Wat vind je hier nu leuk aan?” Het appelleert bij mij niet aan een gevoel van ‘hahaha, vet wauw, explosies’; emoties die de spot duidelijk op moet roepen. Sterker nog. Ik kan me niet voorstellen dat je je hiermee wilt identificeren. Welk normaal mens zal zeggen: Geweld is leuk. En oorlog is tof!Maar het spel is toch niet echt? Het zijn toch maar games? Nou, wat dit spotje doet is juist spelen met de vervagende grens tussen fysiek en virtueel. Eigenlijk zeggen de makers: Het is wel echt. Het gevoel dat je hebt als je een echt wapen afschiet is in het spel hetzelfde. Het is niet zomaar een spelletje, nee, het appelleert aan iets groters: Er zit namelijk een soldaat in ons allemaal.Call of Duty als spel en dit spotje verschillen dan ook. De reclame creëert een bepaald beeld; van de gamer en van de grootste game van het jaar. Wat zegt deze spot dan over Call of Duty als merk? Als er mensen zijn die zeggen dat first-person shooters dom, nihilistisch vermaak zijn, dan hebben ze gelijk. Deze spot bewijst dat. En dat is waarom ik moeite heb met deze spot. Ik voel me er bijzonder ongemakkelijk bij. Ik schaam me een beetje dat ik ook shooters speel. En dan heb ik het nog helemaal niet gehad over de militaristische ondertoon en de verwrongen Amerikaanse oorlogsideologie waar het spotje van doordrongen is. [...]

Lees het hele artikel van David Nieborg hier: http://bashers.nl/de-confronterende-merkwaarden-van-call-of-duty

De officiele site van Call of Duty: http://www.callofduty.com
1H

Aram Bartholl, 2008
"1H" is een workshop en interventie-piece voor de openbare ruimte. In een eendaagse workshop bouwt een groep deelnemers papieren modellen van wapens uit het online computerspel "World of Warcraft". Oversized bijlen, zwaarden en andere wapens uit het spel worden exact herschapen in de fysieke ruimte. Iedere deelnemer bouwt zijn favoriete 'one handed' (1H) wapen op basis van grote inkjet prints. In het publieke optreden draagt de acteur / deelnemer het wapenmodel bij zich, zonder het echt te gebruiken. Door het contrast met het 'echte leven' vallen allerlei details van de wapens op, als hun romantische, archaische karakter, en het enorme formaat. De bijl/zwaard wordt desondanks een deel van het dagelijks leven in de openbare ruimte, terwijl je de metro gebruikt of naar de winkel gaat.

Website van de kunstenaar: http://www.datenform.de/1h.html
A guide to taking profile picures

Samsung, 2010

In deze commercial is vormgegeven als een komische instructiefilm voor het maken van profielfoto's op sociale netwerken. De reclame laat zien dat je van vrij onappetijtelijke figuren toch aantrekkelijke profielfoto's kunt maken, mits je op een goede manier gebruik maakt van belichting, uitsnede en natuurlijk.... een camera van het juiste merk. Het is tenslotte reclame. Niettemin toont Samsung ons op een grappige manier dat wat we al vermoedden: de profielfoto op een social netwerk heeft vaak weinig te maken met hoe die persoon in werkelijkheid is.
Escape From Woomera

Escape from Woomera, 2003
Escape from Woomera is een videogame uit 2003, gemaakt door Australische journalisten, spelmakers en kunstenaars. Het is gebaseerd op een onderzoek naar de omstandigheden in het Woomera Immigration (een soort asielzoekerscentrum) midden in de de Australische Simpsonwoestijn. De vluchtelingen werden hier opgesloten totdat ze werden toegelaten of totdat ze als vluchtelingen werden geweigerd en uitgezet. Het centrum lag ver van de bewoonde wereld zodat de vluchtelingen zeer geïsoleerd waren. Ze hadden geen recht op beweging of sport, geen toegang tot de pers en geen fatsoenlijke advocaten. Er is zelfs sprake van folteringen. Als uiteindelijk de media lucht krijgen van de onmenselijke toestanden in Woomera ontstaat er heftige kritiek die gepaard gaat met rellen, ook in het kamp zelf. Uiteindelijk wordt het centrum in 2003 gesloten. Het spel is een ‘tool’ geweest om deze toestand onder de aandacht van het grote publiek te brengen.
Alter Ego

Robbie Cooper, 2007

Fotograaf en videokunstenaar Robbie Cooper heeft in zijn project Alter-Ego foto’s gemaakt van mensen die zich met een tweede identiteit op het web vertonen. Deze tweede identiteit speelt zich af in een virtueel leven, Second Life. De ideale identiteit wordt dus gecreëerd in de vorm van een avatar. Alles is mogelijk.

In zijn project laat Cooper zien dat werkelijkheid en fictie heel dicht bij elkaar kunnen staan, maar dat het net zo goed twee compleet verschillende werelden kunnen zijn. Je kunt zijn wie je wilt zijn.