Gotcha! > Bronnen | Lessen

Lessen > Gotcha! > Bronnen

Gotcha!

De Familie Tokkie

2008

De familie Tokkie uit Amsterdam heeft indertijd zelf toegestaan dat hun leven werd gefilmd. Een korte periode werd de familie beroemd en berucht, overigens tot hun eigen genoegen. Toch bleef hun leven een chaotische toestand. Je kunt beweren dat zij gebruikt zijn door de media. Hun naam wordt nu als een soort 'merknaam' gebruikt in Rotterdam om aan te geven dat een gezin asciaal gedrag vertoont. Gezinnen waarvan buurtbewoners last hebben. Je bent een Tokkie, is geen compliment.
Dit fenomeen kun je vergelijken met een gebeurtenis uit de klas. Dat een leerling (Desiree) te laat in de les komt en dat de docent bij iedere volgende leerling zegt: "Ah, daar hebben Desiree." Dat is ook vervelend: dat jouw naam wordt gebruikt als 'merknaam' voor iets vervelends of negatiefs. (Kan ook vergeleken worden met Sjonnies en Anita's.)

Ad.nl
Train

Julika Rudelius, 2001

Julika Rudelius is een videokunstenaar en fotografe. Zij ensceneert fotobeelden en videowerk die door de kijker als realiteit worden ervaren. Ze onderzoekt gedrag en interacties van mensen in openbare ruimtes en in privé-omstandigheden. De video Train (2001) gaat over groepsgedrag van jongeren in een treincoupé. De jongens wanen zich onbespied en wisselen intimiteiten uit. Ze praten stoer en ongegeneerd over meisjes, wijven en sletten. Door de manier van filmen - tussen de hoofdsteun en de achterleuning van de bank - maakt Rudelius ze anoniem. Ze speelt met het begrip privacy en laat in dit fragment zien hoe jongeren zich binnen een groep kunnen laten gaan (Bron NIMK). Collectie Stedelijk Museum. Achtergrondinformatie in 'Tien vragen aan: Julika Rudelius, R. Hulshoff Pol, Eerste hulp bij video, 2007, p. 125-128;
www.rudelis.org
For the Record - trailer documentaire

Britney Spears, 2008

In de documentaire For the Record laat Britney Spears zich van een heel andere kant zien. Een cameraploeg heeft de zangeres drie maanden gevolgd, terwijl ze ondertussen haar leven weer op de rails probeert te krijgen. "Ik wilde deze film maken omdat ik voelde dat ik niet word gezien op de manier waarop ik gezien wil worden," zegt Britney. "Dit is een mogelijkheid voor mij om af te rekenen met de roddels die over mij verteld werden en om te laten zien hoe het nu gaat."
Eye love you en Het leven van alledag in de jaren zeventig (fotoboeken)

Ed van der Elsken, 1975

Ed van der Elsken (1925- 1990) is geboren in Amsterdam en woonde en werkte van 1950 tot 1954 in Parijs. Hij onderneemt veel werkreizen en maakt reportages in kleur vooral voor het maandblad Avenue. Ed van der Elsken was fotograaf en filmer. Slenterend door wereldsteden als Parijs, Tokyo, Hong Kong en Amsterdam of rondtrekkend door Afrika en Japan richtte hij zijn camera bij voorkeur op karaktervolle en opvallende individuen. In 1956 debuteerde hij met zijn fotoboek Een liefdesgeschiedenis in Saint Germain des Prés, dat hem op slag internationaal beroemd maakte. Daarna volgden nog ruim twintig fotoboeken. Ook maakte hij een aantal televisiefilms, veelal over onderwerpen uit zijn eigen leven. In Bye legde hij ook zijn sterfbed vast. http://www.edvanderelsken.nl/)
Verminkte bedelaar, Hong Kong

Peter Martens, 1974

De Rotterdamse fotograaf Peter Martens (1937-1992) beschouwde het als zijn werk om 'alles wat niet deugt' te fotograferen. Hij werd daarmee een fotograaf van de wereldwijde menselijke ellende. Jarenlang publiceerde het weekblad Panorama werk van hem, maar hij exposeerde ook in kunstgaleries. Hij reisde veel en fotografeerde mensen in uitzichtloze omstandigheden: daklozen, zwervers, verliezers, mismaakten en paria's. Zijn thema's waren leed, pijn, geweld en eenzaamheid. Martens gaf aan dat hij niet op zoek was naar de situaties op zijn foto's. Iedereen kon, als hij goed om zich heen keek, deze beelden vastleggen.

Nederlands fotomuseum